a. mat. 1. Durağan bir noktadan geçen ve kapalı bir eğriye dayanarak hareket eden bir doğrunun çizdiği yüzey, mahrut. 2. sf. Bu biçiminde olan. 3. Çembersel bölge üzerindeki her noktanın çember düzlemi dışındaki bir nokta ile birleşiminden oluşan geometrik cisim. 4. Bu yüzeyle sınırlı katı cisim.

Kısa bacaklı, kısa boylu.

Konu

1. Durgan bir noktadan geçerek bir eğri boyunca gezen doğrunun oluşturduğu yüzey. Anlamdaş. konik yüzey. 2. Bir koni yüzeyinin bir düzlemle kesilmesiyle oluşturulan katı oyut. 3. (...)Anlamdaş. artı koni.

Sabit bir noktadan geçen ve belli bir eğriyi kesen doğruların oluşturduğu yüzey. Sabit noktaya koninin tepe noktası ve eğriye de koninin dayanak eğrisi, doğrulara da koninin anadoğruları denir.

(coğrafya, matematik)

TV. Almacın, boyun ile görüntülük bölümü arasında yer alan bölümü.

126. Koni : Huniye benziyenbir katıydır. Konide taban bir dayiredir. Tabanın kanıtı bir noktadır.